Pracujemy 24/7
Własne bazy
Duża flota

53 474 78 87bezpłatny

Zamów oddzwonienie

Warszawa, ul. Iwana , 1A, str 2 (dojazd), od 7 do 23 godzin na dobę. E-mail: info@zjazd.waw.pl

Żwir i piasek dekoracyjne z kamienia naturalnego - autorem jest

PAŃSTWOWY STANDARD ZWIĄZKU SRR

ŻWIR I PIASEK DEKORACYJNE Z KAMIENIA NATURALNEGO

WARUNKI TECHNICZNE

GOST 22856-89

PAŃSTWOWY KOMITET BUDOWLANY Rzeczpospolita

Warszawa

PAŃSTWOWY STANDARD ZWIĄZKU SRR

ŻWIR I PIASEK DEKORACYJNE Z KAMIENIA NATURALNEGO

Warunki techniczne

Decorative crushed natural stone and sand. Specifications

Data wprowadzenia 01.01.90

Niniejszy standard stosuje się na żwir i piasek, przeznaczone do zewnętrznej i wewnętrznej dekoracyjnego wykończenia powierzchni betonowych i żelbetowych elementów budynków i budowli, a także do produkcji ozdobnych płyt na bazie naturalnego kamienia. Ozdobne kruszywo i piasek (dalej żwir i piasek) otrzymują miażdżąc: odpadów wytwarzanych w wydobyciu z litego skalnych bloków GOST 9479; odpadów powstających przy produkcji płyt okładzinowych zgodnie z GOST 9480 i architektoniczno-budowlanych wyrobów według GOST 23342; skał, których akcje zatwierdzone przez Państwową komisję rezerw do produkcji dekoracyjnego żwiru i piasku; skał, których akcje nie zostały zatwierdzone SRC do produkcji dekoracyjnego żwiru i piasku, ale w ramach podstawowej organizacji normalizacyjnej ocenione jako ozdobne. Zobacz przykłady

(Zmodyfikowana wersja. Zm. Nr 1)

1. WYMAGANIA TECHNICZNE

1.1. Żwir i piasek powinny być przygotowywane zgodnie z wymaganiami niniejszej normy technologicznych regułami, zatwierdzonym w ustalonym porządku.

1.2. Żwir i piasek charakteryzują następujące wskaźniki: kolor; zbożowych składem; kształtem ziaren żwiru; wytrzymałość; zawartość ziaren wytrzymałości mniej niż 20 Mpa; odporność na mróz; zawartość pyłu cząstek.

1.3. Kolor charakteryzują głównym kolorem i odcieniem. Przy tym w definicji kolory drugim słowem jest kolor podstawowy, pierwszy-. Kolor żwiru i piasku musi odpowiadać kolorowi próbek, ustalonego w umowie na dostawę.

1.4. Zbożowej skład żwiru i piasku

1.4.1. Kruszywo produkowane w postaci następujących podstawowych frakcji: od 5 do 10 mm; st 10 do 20 mm; św. 20 do 40 mm. Za zgodą stron dopuszcza się wydanie żwiru frakcji św. 10 do 15 mm i św. 15 do 20 mm, a także mieszaniny frakcji od 5 do 20 mm.

1.4.2. Pełne pozostałości na przedprodukcyjnych ? żwiru frakcji od 5 do 10 mm, st 10 do 20 mm, st 20 do 40 mm powinny być zgodne z danymi w tabeli. 1, gdzie d i D najmniejsze i największe nominalne wymiary ziaren.

1.4.3.

Tabela 1
Średnica otworów sit kontrolnych, mmd0.5 * (d + D)D1.25 D
Pełne pozostałości na ?, % masyOd 90 do 100Od 30 do 80Do 10Do 0,5

W gruzach frakcji od 5 do 10 mm pełna saldo na ? z otworami o wielkości odpowiednio 2,5 mm oraz 1,25 mm musi być od 95 do 100% w masie.

1.4.3. Pełne pozostałości na przedprodukcyjnych ? przy ? żwiru frakcji św. 10 do 15 mm i św. 15 do 20 mm, powinny być na ? z otworami o średnicy: d - od 85 do 100%, D - do 15%, 1,25 D - do 0,75% masy.

1.4.4. Pełne pozostałości na przedprodukcyjnych ? mieszanki żwiru frakcji od 5 do 20 mm powinny być zgodne z danymi w tabeli. 2.

1.4.5. Piasek w zależności od zbożowego składu dostarczają bez podziału na frakcje lub w postaci dwóch frakcji: dużej-św. 2,5 do 5 mm i płytkie-do 2,5 mm.

1.4.6. Piasek, dostarczany bez podziału na frakcje, są podzielone na grupy. Dla każdej grupy piasku moduł wielkości (Mk) i pełna pozostałość na sicie z siatką nr 063 muszą być zgodne z podanymi w tabeli. 3.

Tabela 2
Średnica otworów sit kontrolnych, mm5102025
Pełne pozostałości na ?, % masyOd 95 do 100Od 55 do 75Do 10Do 0,5
Tabela 3
Grupa piaskuModuł wielkości MkPełna pozostałość na sicie nr 063, % masy
Dużej wielkościW. św. 3,0 do 3,5W. św. 65 do 75
DużyW. św. 2,5 do 3,0W. św. 45 do 65
ŚredniW. św. 2,0 do 2,5W. św. 30 do 45

Jeśli przy określaniu grupy piasku odpowiada modulo wielkości jednej grupie, a w pełnej należności na sicie nr 063-drugiej grupy piasku określają tylko modulo wielkości.

1.4.7. Zawartość w piasku, dołączonej bez podziału na frakcje ziaren przechodzących przez sito z siatką nr 016, nie powinno przekraczać 10% masy, a ziarna o wymiarach św. 5 mm - 15% masy.

1.4.8. Zawartość frakcji piasku do 2,5 mm ziaren przechodzących przez sito z siatką nr 016, nie powinno przekraczać 15% masy, i o wymiarach św. 2,5 mm - 15% masy.

1.4.9. Zawartość piasku frakcji św. 2,5 do 5 mm ziaren przechodzących przez sito z otworami 2,5 mm, nie powinna przekraczać 15% masy, i o wymiarach św. 5 mm - 15% masy.

1.5. Kształt ziaren żwiru

1.5.1. Kształt ziaren kruszywa charakteryzują się zawartością ziaren płytkowej () i ? formy, przy czym ich treść nie może przekraczać 35% masy.

Uwaga. Za zgodą stron dopuszcza się wydanie gruzu, zawierający nie więcej niż 50% ziaren płytkowej i ? formy.

1.6. Wytrzymałość

1.6.1. Wytrzymałość kruszywa określają jego na ściskanie (?) w cylindrze. Marki kruszywa na wytrzymałość powinny być zgodne z wymaganiami podanymi w tabeli. 4.

1.6.2. Wytrzymałość piasku decydują o wytrzymałości pierwotnej skały. Marki piasku w zależności od wytrzymałości pierwotnej skały powinny być nie mniej niż: 800 - dla ? ras; 400 - dla skał metamorficznych; 300 - dla skał osadowych.

Tabela 4
Marka kruszywa na wytrzymałość, nie mniejStraty, % masy, podczas badania kruszyw
z ? rasz rasz osadowych i metamorficznych skał
80020-2513-1513-15
400--19-24
300--24-28

1.7. Zawartość ziaren wytrzymałości mniej niż 20 Mpa

1.7.1. Zawartość w gruzach ziaren wytrzymałości mniej niż 20 Mpa nie powinna przekraczać 10% masy dla marek 800, 400 i 15% w masie dla marki 300.

1.7.2. Spis treści ras wytrzymałości mniej niż 20 Mpa w oryginalnych skałach trwałych i średniej wytrzymałości, stosowane w celu uzyskania piasku, nie powinno przekraczać 10% masy, w skałach - 15% masy.

1.8. Odporność na mróz

1.8.1. Gruz i oryginalną górskiej rasy, używaną do produkcji piasku, są podzielone na następujące marki na mrozoodporność: F25, F50, F100, F200, F300 (marki F200 i F300 określają na życzenie klienta). Marki gruzu i oryginalnej skały odpowiadają liczbie cykli zamrażania i rozmrażania, zaprawiony gruzem lub górskiej rasy podczas badania. Można określić mrozoodporność liczba cykli nasycenia w roztworze siarczanu sodu i późniejszego suszenia. Przy ujemnych wynikach tego badania ostateczną ocenę dają na podstawie próby zamrażania i rozmrażania.

1.9. Zawartość pyłu cząstek

1.9.1. W zależności od marki wytrzymałości treści w gruzach i piasku, pyłu cząstek o wielkości mniejszej niż 0,05 mm nie powinna przekraczać wartości podanej w tabeli. 5.

Tabela 5
Nazwa materiałuZawartość pyłu cząstek, % masy, nie więcej niż do marek wytrzymałości
800400300
Gruz123
Piasek345

1.9.2. Żwir i piasek nie może zawierać ciał obcych zanieczyszczeń, a tym gliny w kępach.

1.10. Żwir i piasek w zależności od wielkości całkowitej gęstości skutecznej aktywności naturalnych radionuklidów Aeff zastosowanie: w nowo budowanych i przebudowanych budynków mieszkalnych i budynkach użyteczności publicznej w Aeff do 370 Bq/kg; podczas budowy obiektów produkcyjnych, budynków i budowli w Aeff ponad 370 Bq/kg do 740 Bq/kg. W razie potrzeby w krajowych przepisach obowiązujących na terytorium państwa, wartość jednostkowej skuteczne aktywność naturalnych izotopów promieniotwórczych może być zmieniona w ramach norm, o których mowa powyżej.

(Wprowadzony dodatkowo. Zm. Nr 1)

2. ODBIÓR

2.1. Żwir i piasek powinny być podjęte przez dział kontroli technicznej producenta.

2.2. W celu sprawdzenia zgodności żwiru i piasku z wymaganiami niniejszego standardu spędzają i okresowa kontrola.

2.3. kontrola odbywają się codziennie przez testy jednej wymiennymi zjednoczonej próby żwiru lub piasku, wyselekcjonowanego z każdej linii technologicznej. Przy kontroli określają: kolor; zbożowy skład; zawartość pyłu cząstek; zawartość ziaren wytrzymałości mniej niż 20 Mpa.

2.4. Podczas okresowej kontroli jakości określają: do gruzu - zawartość ziaren płytkowej i ? formy w gęstość - raz na kwartał, wytrzymałość, mrozoodporność i całkowity ciężar skuteczną aktywność naturalnych izotopów promieniotwórczych - raz w roku; do piasku - gęstość - jeden raz na kwartał; mrozoodporność, całkowity ciężar skuteczną aktywność naturalnych izotopów promieniotwórczych i wytrzymałość oryginalnej skały - jeden raz w roku.

(Zmodyfikowana wersja. Zm. Nr 1)

2.5. Pobieranie i przygotowanie próbek kruszyw, piasku i oryginalnej skały do kontroli przeprowadza się zgodnie z GOST 8269.0, GOST 8735, GOST 9479 i GOST 30108.

(Zmodyfikowana wersja. Zm. Nr 1)

2.6. Konsument przyjmuje żwir i piasek partiami. Partią uważają ilość żwiru i piasku, określonego w umowie na dostawę zbóż składu, jednocześnie ? jednego konsumenta w jednym składzie kolejowym lub w jednym statku. Podczas transportu drogowego partią uważają ilość żwiru i piasku, ? jednego konsumenta w ciągu doby.

2.7. Liczba próbek punktowych, konsumentem do kontrolnego badania żwiru i piasku w partii, powinno być: nie mniej niż 10 w zakresie partii do 350 m3; nie mniej niż 15 w zakresie partii św. 350 do 350 m3; nie mniej niż 20 w zakresie partii św. 700 m3. Z próbek punktowych otrzymują jednolitą próbę.

2.8. Do kontrolnego badania żwiru i piasku, dostarczanych konsumentowi transportem kolejowym, punktowe próby podejmowane podczas rozładunku wagonów z przepływu żwiru i piasku na przenośnikach taśmowych stosowanych do transportu na magazyn konsumenta. Podczas rozładunku wagonu wybierają pięć próbek punktowych w regularnych odstępach czasu. Liczba wagonów określa się z uwzględnieniem ilości partii, zgodnie z pkt 2.7. Jeśli partia składa się z jednego wagonu, to przy jego rozładunku wybierają pięć próbek punktowych, które tworzą jednolitą próbę. Jeśli taśmowy transport przy rozładunku wagonów nie stosuje się, punktowe próby podejmowane bezpośrednio z wagonów. Dla tej powierzchni żwiru i piasku w wagonie wykładają i w punktach pobierania próbek oderwać dołka o głębokości 0,2-0,4 m. Punkty odbioru biorą w środku i w czterech rogach wagonu, przy czym odległość od ścian wagonu do punktu odbioru powinna być nie mniejsza niż 0,5 m. Z dołków próby żwiru i piasku wybierają miarki, przesuwając go od dołu do góry wzdłuż ściany dołka.

2.9. Do kontrolnego badania żwiru i piasku, dostarczanych konsumentowi transportem wodnym, punktowe próby podejmowane podczas rozładunku statków. W przypadku stosowania podczas rozładunku przenośników taśmowych punktowe próby podejmowane w regularnych odstępach czasu ze strumienia żwiru i piasku na przenośnikach. Podczas rozładunku statków ? kranów punktowe próby podejmowane miarki w regularnych odstępach czasu, w miarę rozładunku z nowo utworzonej powierzchni piasku w statku bez wykształcenia dołków.

2.10. Do kontrolnego badania żwiru i piasku, dostarczanych konsumentowi drogowego, punktowe próby podejmowane przy rozładunku samochodów. W przypadku stosowania podczas rozładunku tłucznia i piasku przenośników taśmowych punktowe próby wybierają ze strumienia żwiru i piasku na przenośnikach. Podczas rozładunku każdego samochodu wybierają jedną punktowy próbę. Liczba samochodów, podczas rozładunku których podejmowane próby, przyjmuje się z uwzględnieniem uzyskania wymaganej liczby próbek punktowych w p. 2.7. Jeśli partia składa się z mniej niż dziesięciu samochodów, to próba żwiru i piasku wybierają się w każdym samochodzie. Jeśli taśmowy transport przy rozładunku samochodów nie stosuje się, punktowe próby podejmowane bezpośrednio z samochodów. Dla tej powierzchni żwiru i piasku w samochodzie wykładają, w centrum nadwozia oderwać dołka głębokość 0,2-0,4 m. Z dołka próbę żwiru i piasku wybierają miarki, przesuwając go od dołu do góry wzdłuż ściany dołka.

2.11. Ilość dostarczanego kruszywa i piasku określają objętości lub masy. Ilość żwiru i piasku mierzą w samochodach, samolotach i samochodach. Żwir i piasek, ? w wagonach lub samochodach, ważone na kolejowych lub samochodowych wadze. Dużo żwiru i piasku, w sądach, określają w osadzie statku.

2.12. Ilość żwiru i piasku z dużych jednostek w wagowe przeliczone według wartości gęstości żwiru i piasku, czyli w stanie naturalnej wilgotności.

2.13. W przypadku arbitrażu kontroli ilości i jakości dostarczonego żwiru lub piasku wagony i samochody, z których wybrane próby, wybierają zgodnie z zaleceniami klienta.

2.14. Wyniki pierwszej i okresowej kontroli prowadzą w dokumencie o charakterze, w którym wskazuje: nazwę producenta i jego adres; numer i datę wystawienia dokumentu, nazwę i adres konsumenta; numer partii i ilość żwiru lub piasku; numery wagonów lub pokój statku i numer napowietrznych; kolor żwiru lub piasku; zbożowy skład żwiru lub piasku; zawartość ziaren płytkowej i ? formy w gruzach; zawartość pyłu cząstek; zawartość ziaren wytrzymałości mniej niż 20 Mpa; znaczek na sile; znaczek na mrozoodporność; gęstość żwiru i piasku; oznaczenie niniejszego standardu; całkowity ciężar skuteczną aktywność naturalnych izotopów promieniotwórczych. Przedsiębiorstwo-producent musi mieć i poinformować konsumenta na żądanie - skład ustalony przy geologicznej wywiadu, a także wilgotność ? materiału.

(Zmodyfikowana wersja. Zm. Nr 1)

3. METODY BADAŃ

3.1. Zbożowej skład kruszywa, zawartość ziaren płytkowej () i ? kształt, wytrzymałość (), zawartość ziaren wytrzymałości mniej niż 20 Mpa, mrozoodporność, zawartość pyłu i cząstek gliniastych i gęstość określają według GOST 8269.0.

(Zmodyfikowana wersja. Zm. Nr 1)

3.2. Zbożowej skład, moduł wielkości, zawartość pyłu i cząstek gliniastych i gęstość piasku określają według GOST 8735.

3.3. Wytrzymałość i odporność na mróz oryginalnej skały określają według GOST 9479.

3.4. Całkowity ciężar skuteczną aktywność naturalnych izotopów promieniotwórczych określają gamma-metodą spektrometrii według GOST 30108.

(Wprowadzony dodatkowo. Zm. Nr 1)

4. TRANSPORT I PRZECHOWYWANIE

Żwir i piasek transportowane w pojemnikach lub w otwartych wagonach kolejowych i sądach, a także w samochodach zgodnie z zatwierdzonymi w ustalonym porządku zasadami przewozu ładunków odpowiednim środkiem transportu i przechowywane u producenta i konsumenta separacji na frakcje w warunkach zabezpieczających je przed zanieczyszczeniem. Podczas transportu żwiru i piasku transportem kolejowym powinno być zapewnione również spełnienie wymagań Technicznych warunków załadunku i mocowania ładunków, zatwierdzonych przez Ministerstwo dróg.

(Zmodyfikowana wersja. Zm. Nr 1)